Yarin esimin yegeni Sevda`mizin dogum gunu, ben bugunden pastasini yaptim. Gecmiste tv de bir reklam vardi, afacan bir erkek cocugu eve gelince annesine " daha cok calismam lazim anne, coookkkk " diyordu. Benimde daha cok calismam lazim, ne kadar zormus figur yapmak. Kac kez kafa yaptim, makyajini yaparken bozdum. Sonucta fazla albenisi olmayan bu figuru yaptim, ama inaniyorum kendime, bu isi kiviracagim :)
Pastayi
Hosgeldin Bebek pastasi gibi yaptim. O yuzden tarifini vermiyorum.
Kurabiyeler bu kez
Müge arkadasimizin sable biskuvi tarifi... Cok begendim, kabartma tozu olmadigi icinde sekli bozulmadi kurabiyelerin, cok hafif tombullasti o kadar, suslemesi cok kolay oldu...Ayrica icindeki badem de ayri lezzet verdi..
*********
Sevgili arkadasim
Emel beni mutluluk oyununa davet etmisti. Konusu blogumuza uygun olarak mutlulugun tarifi...Dun ne yazik ki cevaplayamadim kendisini. Bu bloglar arasi ilk oyunum oldugu icin biraz heyecanlandim ve dusunmek istedim. Yazilarini zevkle okudugum
Suzinaz arkadasimizi bu oyuna davet ediyor ve mutlulugun tarifini onun kaleminden bekliyorum...
"Bana mutlulugun resmini yapabilirmisin Abidin" demis Nazim Hikmet ve Abidin Dino da asagidaki resmi yapmis ... Yillar once yegenim getirmisti bu resmi bana, bende bu resimden bihaberim.
"teyze bu resme bak ve ne gordugunu soyle" demisti..
Ilk bakista ailenin yoksullugu dikkatimi cekmisti o zamanlar. Sonrasinda yuzlerindeki mutluluk...
Bana gore mutlulugu bundan daha iyi anlatan bi resim olamaz.
80 Ihtilali oldugu zamanlarda bir rahatsizlik sonucu ameliyat olmam gerekti ve yataga bagli kaldim bir sure. Simdi ablam hatirlar mi bilmem o zamanlarda bana okumam icin bir kitap alip gelmisti ve o kitap Polyanna idi, benim aldigim ilk hediye kitapti... Ne kadar mutlu olmustum. Ve Polyanna`dan ne kadar cok sey ogrenmistim mutlu olmak icin... Simdi gercekten mutluyum, oyun degil bu...
Ben bu yaziyi yazarken oglum takilarimi karistirmis ve bana yuzuk getirdi..."anne, sana hediye getirdim" diyerek parmagima takti... kizim karsida kah emekliyor, kah perdeyi elleriyle kavrayip oyle dakikalarca asili duruyor :) Kocam, hayat arkadasim, yoldasim pc elinde olmadigi icin diger oyuncagi olan tv kumandasi ile hasir nesir. Disari cikmisiz, yemek yemisiz, oglum cok guzel bir gun gecirmis Spiderman oyuncagi alinmis... Simdi ben kalkip cay demliyecegim ve esimle karsilikli yorgunluk cayimizi icecegiz. Sonra cocuklarin birisi ona birisi bana, uyutacagiz...Biz mutlu bir aileyiz, birbirimizi seviyoruz.
Oglum bulbul konagi tatlisini cok sever, ona yapacak oldugum zaman saklarim cunku daha cigken yemek ister, ben yapmisim oglum da severek yemis ya, "anne cok guzel olmus, harikasin" demis ya... esim harikasin demese de yaptiklarimi her zaman istahla yemis ve ben duymuyorum sanarak yaptigim yemeklerin tadlarini baskalarina ballandira ballandira anlatmis ya... kizim hazirladigim meyve purelerini, corbalarini her defasinda tabaga saldirarak yemis ve yemek sonrasi " dedededededede" diyerek begendigini anlatmis ya...Bana gore mutluluk budur...
Nazim`in siirini buraya yazmadan da bitiremiyecegim. Herkese iyi haftalar ve mutluluklar dilerim...
Mutluluğun Resmi
Sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?
Işin kolayına kaçmadan ama
gül yanaklı bebesini emziren melek yüzlü anneciğin resmini değil
ne de ak örtüde elmaların
ne de akvaryumda su kabarcıklarının arasında dolaşan kırmızı balığınkini
Sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?
1961 yazı ortalarındaki Küba'nın resmini yapabilir misin?
Çok şükür çok şükür bugünü de gördüm
ölsem gam yemem gayrının resmini yapabilir misin üstad?
